من اگر کافر و بیدین و خرابم، به تو چه؟
من اگر مستِ می و شُرب و شرابم، به تو چه؟
تو اگر مستعدِ نوحه و آهی، چه به من؟
من اگر عاشقِ سنتور و ربابم، به تو چه؟
تو اگر غرق نمازی، چه کسی گفت چرا؟
من اگر وقت اذان غرقه به خوابم، به تو چه؟
تو اگر لایقِ الطافِ خدایی، خوش باش
من اگر مستحقِ خشم و عتابم، به تو چه؟
گرچه دنیا سراب است به گفتار شما
من به جد طالبِ این کهنه سرابم، به تو چه؟
تو اگر بوی عرق میدهی از فرط خلوص
و من از رایحهای مثل گلابم، به تو چه؟
من اگر ریش، سهتیغ کردهام از بهر ادب
و اگر مونسِ این ژیلت و آبم، به تو چه؟
تو اگر جرعهخورِ بادهی کوثر هستی
من اگر دُردکشِ بادهی نابم، به تو چه؟
تو اگر طالبِ حوریِ بهشتی، خب باش
من اگر طالبِ معشوقِ شبابم، به تو چه؟
تو گر از ترس قیامت نکنی عیش عیان
من اگر فارغ از روز حسابم، به تو چه؟
هنوز نظری ثبت نشده است؛ اولین نفر باشید.