کاش میشد تو این خیابونای سَرد
دَستاتو لاقل بهم میدادی قرض
تو کجایی که تو این شَهر شلوغ
قلب مَن صَد تیکه شد هَر روز و شب
حِیف هیچ موقع نشد اون دوتا چشمات بفَهمنو بگن مَنو
جای قشنگی ساختم بَرات تو قلبم که مَرگم
نِمیتونه مَجبورم کنه از عِشقت مَنو دورم کنه
کم مونده این فِکر و خیالا از تو مَنو داغونم کنه
هَرچی ازت موندو دادم بره لااقل نَبودن تو یادم بره
خیرم به بارون پُشت پَنجره تا با لالاییش خوابم بره
تو صَبر نکردی سَر بشه تا تلخیا عَسل بشه
تو نه آوردی روی نه نذاشتی موضوع حَل بشه
هِی بَد که پُشت بد اومَدو هَر دو دَقیقه
جَر و بَحث اصلا از اینا چیزی یادت هَست
هَرچی ازت موندو دادم بره لااقل نَبودنتو یادم بره
خیرم به بارون پُشت پَنجره تا با لالاییش خوابم بره
هنوز نظری ثبت نشده است؛ اولین نفر باشید.