آه تو نبودی
آهٍ غبتَ عنّا
وای از شبهایی که رسید
ویلاهُ من لیالٍ أُعتِمَت
آه تو نبودی که ببینی شب ما را
آهٍ لیتک کنتَ معنا لتری ظلمةَ لیلنا
آه تو نبودی
آهٍ غبتَ عنّا
وای از دنیایی که ندید
ویلاهُ من عالمٍ لیس یری
آه شب آتش شب وحشت تو نبودی
آهٍ لیلةَ نارٍ لیلةَ وحشةٍ دونک
«وای شب غربت
ویلاه من لیل الغربة
تو نبودی و عشق تو بود
ما کنت انت ولکن حبُّکَ کان
وای که چه دیدم
ما أعظم ما رأیتَ
ز شراره آتش و دود
من سعیر النار و من الدخان
آه تو نبودی و یاد تو بود
ما کنت انت ولکن ذکرُکَ کان
غابَ ضیاکا
آنگاه نور تو
فی أفق غطّتهُ رِماح
در افقی از نیزه نهان شد
و اغتَسَلَ الماءُ حزیناً بدِماکا
و رود اندوهگین با خون تو تن شست
لیتُکَ جنبی
کاش کنارم بودی
مذ صارَ القلبُ جِراح
آنگاه که قلبم سراپا زخم بود
لیلةَ دمع و وداع بقفاکا
شبی که با اشک تو را وداع می گفتم
لیلةَ صبرٍ
آن شب شکیبی
لکَ عمریَ فاضَ حنین
که گوئی عمرم را دلتنگی ات فرا گرفته بود
زینبُ کیفَ
آخر زینب
ستُسبی دونَ حسین
چگونه دور از حسین به اسارت برود
صاح وجودی و نادی (حسین)
بنگر که همه ی وجودم بانگ می زند :حسین
هنوز نظری ثبت نشده است؛ اولین نفر باشید.